Dat is perfect normaal. Geheugen dat niet gebruikt wordt is nutteloos geheugen. Daarom probeert Linux zoveel mogelijk data te cachen in het geheugen. Dat wil zeggen dat er data staat die kan gebruikt worden, maar die niet noodzakelijk de ruimte in de RAM vereist: indien een ander programma geheugen nodig heeft zal de gecachede data verworpen worden of weggeswapped. Indien er echter een programma die data weer nodig heeft zal de gecachede data weer in gebruik zijn; wat het lezen van data van de harde schijf (traag!) vermijdt.